Jihadisten doden tientallen christenen in Congo

In dit artikel:

In de nacht van 2 juni vielen in het oost-Congolese dorp Mbau, ongeveer twintig kilometer van Beni, minstens 24 doden na een aanval van de Allied Democratic Forces (ADF). Onder de slachtoffers zouden een lokale voorganger en zijn vrouw zijn. Eerder, op 30 mei, werd in het nabijgelegen Ngadi zo’n vijftien mensen gedood; binnen een week gaat het daarmee om meer dan veertig doden door ADF-geweld in Noord-Kivu.

De incidenten versterken de bezorgdheid over de veiligheid in een regio die officieel onder toezicht staat van het Congolese leger, met ondersteuning van het Oegandese leger (UPDF) en de VN-vredesmacht MONUSCO. Dorpsbewoners en analisten vragen zich intussen vertwijfeld af hoe milities keer op keer kunnen toeslaan in gebieden met een zware militaire aanwezigheid. Politiek filosoof Edgar Mateso noemt de herhaling van aanvallen een teken dat het veiligheidsbeleid tekortschiet en dringt aan op een grondige herziening: het bestrijden van gewapende milities moet volgens hem een topprioriteit worden, geen nevenmissie.

Naast doden werden ook meerdere burgers ontvoerd; hun lot is nog onbekend, wat het trauma voor families vergroot. Lokale geestelijken melden dat de christelijke gemeenschappen uitgeput raken door het voortdurende geweld. De ADF, een islamistische groep die banden heeft met IS (ISCAP), wordt beschuldigd van systematische aanvallen op burgers, kerken, ziekenhuizen, ontvoeringen, gedwongen bekeringen en seksueel geweld. Mensenrechtenorganisaties en christelijke waarnemers rapporteren hoge aantallen slachtoffers; International Christian Concern beweert dat de ADF sinds kerst 2024 meer dan 700 christenen heeft opgeëist, een cijfer dat niet onafhankelijk is bevestigd. Het Institute for International Religious Freedom noteerde bijna 400 vermoorde christenen in Congo tussen juli 2024 en juli 2025.

Het oosten van Congo wordt bovendien geteisterd door andere groepen, zoals de M23-rebellen, die in 2025 steden als Goma en Bukavu veroverden en hebben bijgedragen aan miljoenen ontheemden. Ook vluchtelingenkampen bieden geen garantie: tekorten, slechte beveiliging en herhaalde aanvallen maken het leven daar gevaarlijk en kwetsbaar. Mensenrechtenorganisaties blijven melding maken van ontvoeringen, gedwongen huwelijken en moorden door de ADF, waarmee de duurzame stabiliteit van Noord-Kivu voorlopig ver weg lijkt.